Corona virus (SARS-CoV-2) en adequate maatregelen.

In mijn blog van eergisteren stelde ik dat het luchtruim sluiten voor vakantiegangers die terug willen komen naar huis een niet erg zinvolle maatregel is en dat vind ik nog steeds.

Dat neemt niet weg dat er toch wel een tandje bij kan bij de nu reeds genomen maatregelen. En dan doel ik vooral op de nogal simpel te nemen maatregelen van social distancing.

Als je met 60 % herstelde mensen voldoende groepsimmuniteit zou kunnen opbouwen dan rijst de vraag of je dat ook niet makkelijk kunt bewerkstelligen door het verminderen van het aantal contacten momenten door social distancing. En als het antwoord daar ja op is dan verdient het de voorkeur om dat zo snel mogelijk in te zetten voordat je wordt ingehaald door de toename van het percentage mensen dat op dat moment besmettelijk is.

De situatie in Taiwan, Hongkong, Singapore, China geeft wel aan dat, met strenge maatregelen, een terugdringen van het aantal besmette mensen mogelijk is, nog ruim voordat de helft van de bevolking de ziekte heeft gekregen.

Even een andere redenatie. Als u de laatste aflevering gisteravond van OP1 op NPO1 18 mrt heeft gezien en het Kamerdebat over de Corona versie hebt gevolgd, dan valt op dat alle specialisten niet erg duidelijk uiteenzetten wat de gevolgen zijn van de diverse strategieën, wat de aannames zijn van bijv. het RIVM in de modellen die men gebruikt, wat voor gevolgen dat heeft voor het aantal IC bedden dat nodig is. Al hoewel viroloog Ab Osterhaus wel iets aangaf over hoe ongelooflijk veel IC bedden je nodig zou hebben indien je je echt op groepsimmuniteit zou richten.

Stel nu eens dat we ons richten op een capaciteit van 2000 IC bedden en dat 5 % van de geïnfecteerden op de IC terecht komen. Dan mogen er dus op enig moment niet meer dan 40.000 besmettingsgevallen zijn. Als we dan voor elkaar krijgen om het aantal besmette gevallen te stabiliseren dan is de vraag waarom dat nu al niet kan op veel lagere percentages besmette gevallen. Want op groepsimmuniteit zitten we nog lang niet. En dat zou dan ook nog verdraaid lang gaan duren. Met behoorlijk aantal doden.

Kortom ik zou liever wat meer open communicatie willen zien tussen specialisten die hun visie geven over hetgeen we de komende 3 maanden mogen verwachten. Met grafiekjes, snelheid van besmetting, invloed van de diverse maatregelen. Prognose benodigde health care. Vergelijkingen met het buitenland. Verschillende strategieën. Diverse inzichten is prima voor discussie. Dan kan de politiek het ook beter voor het voetlicht brengen.

En ondertussen de social distancing maatregelen maar een tandje aanscherpen. Te beginnen met de simpele dingen: ook in kleine groepen niet bij elkaar komen, niet buiten komen als je loopt te kuchen en niezen. Geen speeltuinen vol kinderen. Die verjaardag maar een keer overslaan.

Gelukkig nemen al veel bedrijven zelf aanvullende maatregelen. Nu moet het besef nog echt tot de mensen doordringen. Dan hoeven we ook niet met politie te handhaven. 

En er zijn nog een heel aantal blanco gebieden waar we nog onvoldoende vanaf weten. Dus meer wetenschappelijk onderzoek. En praktisch, het ontwikkelen van simpele testen of mensen besmet zijn. Heeft het zin om mensen te testen zodra ze maar een kriebeltje in de keel voelen, of ben je dan al te laat, of kost het dan te veel moeite.

Al met al, we weten nog veel niet, maar laten we beginnen met een iets strengere makkelijk te realiseren vorm van social distancing.

---

Airlines lockdown due to Corona virus (SARS-CoV-2): Absolutely nonsense.

I start with a statement: stopping the virus by isolating it at one spot is nearly impossible. Taking this more or less as a fact I come to the following:

The strategy for controlled virus spread is the only strategy available. The only way to achieve that is by social distancing, which will slow down the speed of virus spreading, in such a way that the capacity health care organizations will be sufficient when the Corona virus is at its maximum activity. 

This strategy has an additional advantage over doing nothing. Instead of around 90 % of the population getting ill in a few month time, there is a reasonable chance this percentage is going to be much less, say 50 to 60 %, with a corresponding lower number of deaths. Even better there is a chance that we develop a vaccine for the virus, which is profitable for the people who did not get ill in the first round. 

The purpose of this strategy is clear: if you increase the number of recovered people, the fraction of people who are susceptible lowers.  This will slow down the speed of the virus under its critical level and the number of infected will decrease. At that moment, or perhaps one or two weeks later, it is time to mitigate the measurements taken for social distancing, and life can return to normal again.

In Holland this is the strategy for now. Not bad at all.

For almost every country in the western world holds that the spread of the virus is over the whole country, with a lot of affected areas. Even with the simplest models you can show that the influence of restricting air travel at this stage is neglectable. A subgroup of those travelers are the ones already staying abroad e.g. for their holidays. If you would allow these people to travel it will shift the curve of infected, cured, etc. only by a few hours or perhaps a not even noticeable amount of time.

If you would allow this latter group to travel and go homewards bound would solve a lot of unnecessary drama worldwide. 

Less travel OK, but a complete lockdown is not necessary.

Perhaps Trumps should take some initiative.

And if we need more measurements to control the speed of this very serious virus, where we still know so little about, more social distancing on a local scale will be necessary, more hygenic measurements have to be considered. Even wearing mouth masks in the western world might be reconsidered. All this to buy more time to do research, adapt our strategy and to develop a vaccine.

Afrikanen naar Nederland om banentekort op te heffen? Dacht het niet.

Het lijkt een simpele truc om hiermee het probleem van een arbeidstekort op te vangen. Maar laten we het eens wat nader bekijken. Voor het gemak onderscheid ik 2 invalshoeken, een gevoelsmatige en een macro economische invalshoek.

Om maar met het eerste punt te beginnen, we zijn er in de jaren 60 en 70 achteraf bekeken niet bijster goed in geslaagd om gastarbeiders hiernaartoe te halen, te laten integreren en een echt onderdeel van de samenleving hier te lande te laten uitmaken. En nu zitten we na 50 jaar nog steeds met de naweeën van dat experiment met vele discussies. Al met al is dat niet een erg uitnodigende gedachte om het nog eens over die boeg te gooien. En het valt ook niet te verwachten dat we het dit keer beter zouden kunnen doen.

Maar eerlijk is eerlijk als we uit bijv. Nigeria een man of honderd hoogopgeleide Cyber Crime specialisten weten aan te trekken, dan moeten we die toch maar binnenhalen. In de hoop dat dat de onkunde en onwetendheid van onze regering op dat gebied een beetje compenseert. Dan kunnen ze en passant ook even naar al die brieven uit hun land kijken, waarin mij een onwaarschijnlijk groot geldbedrag wordt beloofd uit een erfenis waar niemand meer raad mee weet waar ze het geld moeten laten. Nou vooruit, tandartsen uit Tsjaad, chiptechnologen uit Oeganda en mensen met veel geld, waar vandaan dan ook, mogen zich in ons land natuurlijk ook vrij vestigen.

Voor de macro economische invalshoek neem ik u mee in een gedachtenexperiment. Stel we vinden zo’n 20.000 man bereid en die laten we allemaal in de gezondheidszorg werken. Bij een gegeven niveau van technologie hoort een bepaald GDP per capita. Een groei per capita zonder dat dat door een technologische groei wordt ondersteund houdt geen stand. Dat betekent dat we procentueel dus meer aan gezondheidszorg gaan besteden. En bijgevolg kunnen we dus aan andere dingen procentueel gezien minder uitgeven.  En zo’n procentuele verschuiving kun je ook verwezenlijken zonder dat je meer mensen binnenhaalt. En ja, dat is allemaal een politieke keuze. Niet goed of fout te noemen, wel anders. En het is dus maar de vraag wat we echt willen.

Hoe je het ook went of keert wij schieten er niets mee op. Of moeten we het soms als ontwikkelingswerk aanmerken? Maar ook dat is een keuze.

Komt bij dat je je kunt afvragen hoe het komt dat we koks uit Spanje moeten halen. Hebben al die horeca-ondernemers de afgelopen 5 jaar dan zitten pitten en niets aan personeel educatie gedaan. En zo kan ik nog even doorgaan.